Ranking najlepszych kapitanów drużyn, które zdobyły Puchar Świata FIFA

Maradona znalazł się na szczycie naszej skrupulatnie opracowanej listy, a ten nieżyjący już mistrz Argentyny odcisnął niezatarte piętno na Mistrzostwach Świata w 1986 roku. Często dźwigając na barkach ciężar całego świata, Maradona radził sobie z tym z nieugiętą błyskotliwością.

W przeciwieństwie do innych kapitanów, którzy stawiali na organizację i pragmatyzm, Maradona był indywidualistą, który poprowadził swoją drużynę dzięki kreatywności i błyskotliwości. Jego wspaniały solowy strzał przeciwko Anglii w ćwierćfinale został okrzyknięty „bramką stulecia”, ale decydującymi czynnikami były niezwykły talent Maradony i jego zdolność do inspirowania kolegów.

Znany bardziej pod pieszczotliwym pseudonimem „Der Kaiser”, Franz Beckenbauer na nowo zdefiniował sztukę przywództwa. Jako kapitan reprezentacji RFN podczas Mistrzostw Świata w 1974 roku, Beckenbauer wykazał się innowacyjnością taktyczną i inteligencją, a jego autorytet na boisku był niemal bezkonkurencyjny.

Z punktu widzenia gry Beckenbauer, który był częścią tej samej drużyny, która przegrała z Anglią w finale Mistrzostw Świata w 1966 roku, zrewolucjonizował rolę libero. Potrafił wysuwać się do przodu i dyktować przebieg ataków z tyłu, co stało się później powszechnie stosowanym wzorem dla innych trenerów.

W starciu z legendarnym systemem „Total Football” Johana Cruyffa reprezentacja RFN pod wodzą Beckenbauera zdusiła Holandię, wygrywając finał 2:1 na własnym terenie. Był to mecz, który do dziś budzi silne emocje wśród niektórych kibiców.

Często mówi się, że solidny system defensywny to podstawa sukcesu. Pod wodzą Fabio Cannavaro Włochy osiągnęły perfekcję w obronie podczas Mistrzostw Świata w 2006 roku.

Tak, Włochy były nieprzeniknione przez cały turniej, tracąc zaledwie dwa gole. Cannavaro był może niższy od przeciętnego elitarnego środkowego obrońcy, ale to, czego brakowało mu w wzroście, z nawiązką rekompensował niesamowitą dyscypliną i wyczuciem pozycji.

Nosił opaskę kapitana z dumą, a świadectwem jego długiej kariery jest fakt, że w latach 1997–2010 rozegrał 136 meczów w reprezentacji Azzurri, ustępując pod tym względem jedynie legendarnemu Gianluigi Buffonowi.

Fakt, że zagrał w trzech kolejnych finałach, daje wyobrażenie o determinacji i pragnieniu sukcesu, jakie cechowały Cafu.

Jego największym osiągnięciem był rok 2002, a niewielu kapitanów dorównało jego konsekwencji i profesjonalizmowi. Cafu potrafił wydobyć to, co najlepsze z drużyny pełnej supergwiazd, takich jak Rivaldo, Ronaldo i Ronaldinho, i niestrudzenie pracował na boisku, pędząc prawą stroną.

Cafu wykazał się również wielką pokorą, przekazując po finale wiadomość, w której złożył hołd swojemu miastu rodzinnemu. Podniósł poprzeczkę dla współczesnych kapitanów reprezentacji na mistrzostwach świata, ale Brazylia, której od 2002 roku omija sukces, nie jest faworyzowana przez czołowych bukmacherów do zakończenia swojej posuchy, a kurs na jej zwycięstwo wynosi 9,00 na większości platform, w tym Betpanda.io.

Przez wiele lat Lionel Messi był pytany, czy ma charakter, by odnieść sukces na arenie międzynarodowej. Minęły cztery mistrzostwa świata, a niekończące się porównania do Maradony nie przysparzały mu chwały.

Jednak w 2022 roku Messi udzielił na to pytanie zdecydowanej odpowiedzi, wypełniając poważną lukę w swoim CV. Chociaż na boisku często sprawiał wrażenie skromnej postaci pod względem obecności werbalnej, Messi był uosobieniem spokoju podczas mistrzostw świata i odwrócił losy po porażce Argentyny w pierwszym meczu grupowym z Arabią Saudyjską.

Jego dwa gole w finale przeciwko Francji były niezwykłe, podkreślając jego zdolność do działania w kluczowych momentach, a misja życia, jaką było zdobycie Pucharu Świata, została zakończona. Był to bardzo satysfakcjonujący moment również dla neutralnych kibiców.

Pomimo braku ekstrawagancji Maradony czy Messiego, Deschamps, znany jako „nosiciel wody”, często wykonywał brudną robotę, przerywając akcje i udaremniając ataki.

Deschamps znakomicie radził sobie z presją i często był inspirującym czynnikiem w szatni, podnosząc na duchu Francję, gdy najbardziej tego potrzebowała.

W 1998 roku zdobył mistrzostwo świata jako zawodnik, a następnie w 2018 roku zdobył najbardziej pożądaną nagrodę w piłce nożnej, dołączając do wąskiego grona osób, które wygrały turniej zarówno jako zawodnicy, jak i trenerzy. Deschamps udowodnił swoją taktyczną przenikliwość i sprawił, że Francja, której kurs na zwycięstwo w tegorocznych mistrzostwach świata wynosi około 6,00, stała się potęgą.

Wszyscy kapitanowie, którzy wygrali mistrzostwa świata i znaleźli się na tej liście, wykazywali podobne cechy — odwagę, zdolności przywódcze, opanowanie i nieustępliwą chęć zwycięstwa — i zmienili oblicze tej dyscypliny. W kontekście nadchodzącej edycji Mistrzostw Świata FIFA 2026 będzie fascynujące obserwować, którzy z uczestników Mistrzostw Świata FIFA 2026 sprostają tym wymaganiom i staną się nowymi legendarnymi kapitanami.

Wszystkie te cechy są kluczowymi składnikami budowania wyjątkowego współczesnego lidera mistrzostw świata i fascynujące będzie obserwowanie, który kapitan sprosta tym wymaganiom podczas edycji w 2026 roku.